Panie Heńku, pan nie wymięka- czyli Bunkier, The Bill, Leniwiec, Zabili mi żółwia i Koniec Świata

Ostatni (póki co) koncert z serii odbyty- ledwo się ruszam, łupie mnie w krzyżu, a Rewelejszon może się pochwalić rozciętym łukiem brwiowym i nie tylko. Jednym słowem fajno było a na dowód tego nie mam żadnych zdjęć- bo kto by pamiętał o zdjęciach jak się trzeba bawić było:p Jest tylko jedna seria tego typu:

(to jest najostrzejsze zdjęcie ze wszystkich:p)

Podsumowując 3 koncerty na których byliśmy ostatnio, stwierdzam że moim ulubieńcem ukochanym jest jednak.... Sedes:)

No, teraz rozpoczynam okres detoksykacji, czuję się wykończona i będę teraz leżeć i jeść sałatę, nie palić i nie pić.


P.S. Odebrałam dziś dyplom!:p Mama szaleje z radości:)

Fort- obwąchanie

(Dzięki uprzejmości Minia;) Pierwsze podejście do zapoznania fortów na ... hm.... Rżonce (? one są na Rżonce?) (tak się pisze Rżonka?)
Takie lekkie obwąchanie, na głębszą penetrację jesteśmy umówieni w późniejszym terminie:p
takie oto coś:
tu chłopcy na łące pochłaniami żywcem przez komary:p (to czarne stworzenie to Bazyl)

 

maki (lubię maki ale wolę bławatki)






A na koniec trafił się nam naprawdę ładny zachód słońca

I na sam koniec, specjalnie dla Kawalera:



Co za piękna maszyna!:p